محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
312
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
بهره خواهند برد . ( و سكنا لطول وحشتكم ) منظور از « سكن » مايه آرامش و انس جانها است . اين واژه در آيهاى از قرآن نيز به همين معنا آمده است : « از نشانههاى او اينكه از [ نوع ] خودتان همسرانى براى شما آفريد تا بدانها آرام گيريد . » « 1 » طاعت خداوند نيز سبب انس مردگان در گورهايشان مىشود . ( و نفسا لكرب مواطنكم ) فرمانبردارى از خدا راه رهايى و امان را هموار مىكند . ( فإن طاعة اللّه حرز من متألف مكتنفة و مخاوف متوقعة و أوار نيران موقدة ) و آدمى را از هلاكت مصون مىكند . ( فمن أخذ بالتقوى عزبت عنه الشدائد بعد دنوها . . . ) پرهيزكارى گرفتارىها را بر طرف ساخته و رحمت را بر آدمى فرو مىفرستد . ( فاتقوا اللّه الذي نفعكم بموعظته و وعظكم برسالته . . . ) خداوند شما را به راه درست هدايت كرده و آسمان و زمين را مسخرتان ساخته و نعمتهاى آشكار و پنهان را نصيبتان ساخته است . ( فعبّدوا انفسكم ) در اطاعت از خدا خود را هموار و رام سازيد . ( لعبادته ) انسان مخلص بدون هيچ ناراحتى خدا را مىپرستد و بر خلاف منافقان با بىحالى و تنبلى نماز به پا نمىدارد . انسان در غرايزى مانند خوردن ، نوشيدن و آميزش همانند حيوان است و از جهاتى نيز با آن فرق مىكند . انسان مىتواند براى امروز و فرداى خود بينديشد و برنامهريزى كند ، ولى حيوان چنين نيست و تنها به زمان حال خود مىپردازد . بنابراين بايد اين قابليت را بهكار گيريم و براى دنيا و آخرت هم زمان تلاش كنيم و تنها مشغول دنيا نگرديم كه شيرينى آن به سرعت باد مىرود و تلخىهايش - به جز براى پرهيزگاران - مىماند .
--> ( 1 ) . وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً لِتَسْكُنُوا إِلَيْها روم / 30 : 21 .